در قسمت اول، با نگاهی به ایدههای عبدالرحیم طالبوف، دربارهی «جدی گرفتنِ امر حقوقی» حرف زدهام. سعی کردهام توضیح دهم که بر خلاف روشنفکرانِ عصر مشروطه، که امر حقوقی را بسیار جدی میگرفتند، جریانهای مختلف روشنفکری در نسلهای بعد، عمدتاً امر حقوقی را به حاشیه راندند. بنابراین از عصر مشروطه تا انقلاب ۵۷، میتوانیم افول امر حقوقی در آثار روشنفکرانِ ایرانی را روایت کنیم.
